Twee rechtbanken herkennen fibromyalgie als de belangrijkste oorzaak voor het verkrijgen van een absolute permanente handicap

  • Het belangrijkste monster om deze ziekte te meten is pijn verdeeld over 18 punten in het lichaam en om een ​​blijvende invaliditeit te verkrijgen, moeten minstens 14 punten geïdentificeerd zijn, volgens experts
  • Een Superior Court of Justice erkent de chronische pijn die een werknemer met fibromyalgie heeft opgelopen, iets wat bij dit soort onderzoeken ongebruikelijk is, aangezien een van de meest gebruikte argumenten van de sociale zekerheid is dat “pijn subjectief is en geen basis vormt voor bewijzen dat er een handicap is “
  • Twee arresten hebben het absolute blijvende onvermogen van twee werknemers verklaard die het maximale aantal pijnpunten hebben gepresenteerd, waardoor ze “beperkt zijn tot de ontwikkeling in aanvaardbare omstandigheden van allerlei soorten werk of beroep.

Fibromyalgie is meestal niet de eerste oorzaak om blijvende invaliditeit toe te kennen aan werknemers die eronder lijden. Een van de meest gebruikte argumenten in dit soort gerechtelijke procedures is dat “er niet genoeg parameters zijn om pijn te meten, om die reden worden herkend in een rechtszaak vaak gepaard met stoornissen in de geestelijke gezondheid”, zegt Mª José Iglesias. Toro, arbeidsadvocaat.

Het Superior Court of Justice van de Canarische Eilanden bevat in een zin twee punten over deze pathologie die niet gebruikelijk zijn in resoluties over handicaps: het stelt dat fibromyalgie de eerste oorzaak is om een ​​permanente blijvende invaliditeit toe te kennen aan een werknemer en ook de rechtbank. aanvaardt de rapporten die de chronische pijn bevestigen die hij lijdt. “Iets ongewoons in dit soort onderzoeken, aangezien een van de meest gebruikte argumenten van de sociale zekerheid is dat de pijn subjectief is en geen basis vormt om te bewijzen dat er sprake is van een handicap, legt Iglesias a eldiario.es uit.

Opdat een rechtbank zou kunnen beslissen ten gunste van absolute permanente invaliditeit – een die geen enkele werkfunctie toestaat – moet de aangedane persoon “zeer geaccentueerde laesies presenteren vergezeld van een chronische depressie en een lange evolutie”, benadrukt de advocaat. Dit is het geval van Ana (fictieve naam), serveerster in een restaurant. Na een proces van tijdelijke invaliditeit dat was afgeleid van een diagnose van fibromyalgie, begon hij het proces om blijvende invaliditeit te verkrijgen. Het Social Security Disability Assessment Team (EVI) heeft het verzoek afgewezen.

De werknemer daagde het National Institute of Social Security (INSS) voor het gerecht van eerste aanleg aan en de rechtbank oordeelde gedeeltelijk in haar voordeel, waarbij zij haar totale blijvende invaliditeit en een pensioen van 55% van haar wettelijke basis verleende. Ana ging echter in beroep tegen de uitspraak en vroeg de TSJ van de Canarische Eilanden om daarbij de experttests die haar diagnosticeren, evenals fibromyalgie, chronisch vermoeidheidssyndroom, angst en duizeligheid op te nemen.

Deskundigen benadrukken dat een van de monsters om de ziekte te meten pijn is, en hiervoor worden 18 punten in aanmerking genomen die symmetrisch over het lichaam worden verdeeld. Sommige zijn te vinden in het onderste gedeelte van de schedel, en gaan door de baarmoederhals, scapulae, ribben en knieën. De bevestiging van elf pijnpunten impliceert de diagnose van de ziekte en er moeten ten minste 14 punten geïdentificeerd worden om blijvende invaliditeit te verkrijgen.

Beperkingen op het beroepsleven

In het geval van Ana worden de 18 pijnpunten bevestigd. De TSJ erkent het deskundigenbewijs dat zijn diagnose accrediteert. De uitspraak stelt dat om een ​​absolute blijvende invaliditeit te bepalen, het noodzakelijk is de beperkingen te beoordelen die bestaan ​​in de werkactiviteit in plaats van de geleden letsels. Zelfs de EVI zelf, die aanvankelijk het verzoek om invaliditeit afwees, bevestigde dat de getroffen vrouw last had van duizeligheid, misselijkheid en depressie.

“Er zal sprake zijn van absolute invaliditeit wanneer er aantoonbare omstandigheden zijn waardoor een baan met een gewoon salaris op de werkplek wordt uitgeschakeld”, verklaart de resolutie. Dit onvermogen laat niet toe om enige werkfunctie te vervullen om niet een minimum aan “prestaties, effectiviteit en professionaliteit” te kunnen garanderen, in tegenstelling tot de totale blijvende invaliditeit, die de werknemer niet uitschakelt voor de uitoefening van andere beroepen en de meest voorkomende is in deze soort juridische procedures.

De uitspraak van het Hooggerechtshof verklaarde de absolute blijvende invaliditeit van de werknemer. Zij stelt dat de beschreven symptomen zijn voldoende om “limiet aan die gebruikt voor de ontwikkeling van onder aanvaardbare omstandigheden van elke functie of beroep” en zinnen de sociale zekerheid tot 100% van hun salaris betalen met verbeteringen en aanpassingen overeenkomstige uit februari 2017, toen het proces begon.

Het geval van Mario (fictieve naam) is vergelijkbaar. Hij was zelfstandige en hield zich bezig met het vervoer van bewegingen. Hij kreeg de diagnose fibromyalgie met de accreditatie van de 18 pijnpunten, naast het chronisch vermoeidheidssyndroom en de slaapstoornis.

De werknemer vroeg om de verwerking van het permanente invaliditeitsdossier, maar de EVI heeft het niet toegestaan ​​voor “het niet presenteren van anatomische of functionele verminderingen die hun werkcapaciteit verminderen of annuleren”. Dit alles ondanks het feit dat twee rapporten van twee ziekenhuizen in Madrid en Barcelona de pathologieën accrediteerden die Mario ervan weerhielden zijn werk normaal uit te voeren.

Mario vervolgde ook de sociale zekerheid. In zijn geval verleende de rechtbank in eerste aanleg absolute blijvende invaliditeit en vóór het door de SS.SS ingediende beroep is de Supreme Court of Madrid teruggekeerd om ten gunste van de werknemer te beslissen dat “fysieke beperkingen hem uitschakelen voor zijn beroep “. Bovendien moet de instelling 100% van haar wettelijke basis betalen.

Justitie benadrukt in het proces dat er jurisprudentie is die fibromyalgie beschouwt als een ongeldig vervolg in absoluut of totaal, dus in dit geval wordt de beoordeling door de rechter in eerste aanleg in aanmerking genomen in de TSJ, omdat deze type pathologieën wordt meestal afzonderlijk geanalyseerd.

Leave a Reply

Scroll to Top