FIBROMYALGIA: Ik doe niet alsof ik ziek ben, ik beweer eigenlijk dat het goed gaat

Het is gek, maar soms voel ik me een crimineel die voortdurend beoordeeld wordt door mensen die niets over mij of mijn leven weten en voor deze wereld is het het beste om te doen alsof

Ik doe niet alsof ik ziek ben, ik beweer eigenlijk dat het goed gaat

Als je me niet goed genoeg of deel uitmaken van mijn familie, kunt u soms gekomen om te denken dat ik doe alsof ziek te zijn. U denkt misschien dat je niet kan continu of dat het onmogelijk is voor iedereen om te leven met constante pijn en hopelijk zijn goed en ik net als vele anderen hebben we niet geleefd in de eerste persoon te doen alsof prima voor onze familie en bekenden te zijn, doen alsof ze goed voor te zijn moe ga elke dag werken zelfs een brutale marteling en slechts de helft kan voldoen aan onze gezwollen aan pillen en pijnstillers verplichtingen, slepen nauwelijks toen we eindelijk thuis kwamen geen stroom of verplaats de intense en ondraaglijke pijn en inspannende uitputting dat we nooit herstellen. Maar ondanks alles heb ik geen andere keuze dan te doen alsof ik gezond was.

Het is veel gemakkelijker om te doen alsof en probeer me duidelijk te maken dat het goed gaat, want op die manier hoef ik me niet te verdedigen. Ik hoef iemand niet uit te leggen dat leven in constante en constante pijn mogelijk is. Noch moet ik terugkeren om symptomen op te sommen aan iemand die geen interesse voelt. Ik hoef geen onverbiddelijke vermoeidheid te rechtvaardigen. Ik hoef niet uit te leggen waarom ik niet eerder naar de sportschool of het zwembad ga. Ik wil in orde zijn, maar dat ben ik niet.

Ik begrijp niet zo goed waarom ik vind dat ik moet doen alsof het goed is, terwijl het tegenovergestelde het geval is. Waarom is de mening van anderen zo belangrijk, waarom maakt het me niet uit wat ze denken? Ik ben moe, erg moe van het proberen uit te leggen hoe ik echt ben, ik heb het uitgelegd aan familie en vrienden die mijn dagelijkse realiteit niet hebben begrepen, ik heb zelfs artsen verteld die me met ongeloof hebben aangekeken en me hebben verteld dat wat ik vertel Het is niet mogelijk dat ik de symptomen vererger. Een paar ja, godzijdank maar niet de meerderheid en misschien daarom heb ik geweldige vaardigheden ontwikkeld als acteur in een rol die ik nooit heb gevraagd om me aan te raken.

Het is gek, maar soms voel ik me een crimineel die voortdurend beoordeeld wordt door mensen die niets over mij of mijn leven weten en voor deze wereld is het het beste om te doen alsof mensen die je amper kennen of van je weten, je niet beginnen te geven Advies over wat u zou moeten doen zonder enig idee te hebben of te geloven dat u beter dan mij weet hoe ik ben en wat mij beïnvloedt of niet.

Zelfs als het me kost, probeer ik altijd aardig te zijn als iemand me vraagt ​​hoe het met me gaat. Dat is een vraag die me soms bijna doet barsten van woede omdat ik de waarheid niet kan vertellen, maar ik houd me terug en probeer het onderwerp af te leiden of probeer het te regelen met een kort “Ik ben in orde”. Ik zou kunnen zeggen “vandaag heb ik zonder hulp uit bed kunnen komen” of “ik heb een paar dagen iets beters gedaan als de pijn me een pauze geeft” of “deze week is een hel omdat ik een crisis doormaak”, maar dit zou leiden tot moet mijn staat opnieuw rechtvaardigen, uitleg moeten geven waarom ik zo ben, die mij zeker niet zal geloven, dus het antwoord is nooit de waarheid.

Ik zou willen ophouden met doen alsof ik me goed voel en mijn ware staat tonen, ik zou graag willen dat degenen die mij vragen dat doen met een echte interesse in mijn staat en niet zien of luisteren zoals anderen vermoeden dat ik lieg als ik hen vertel welke Het is mijn echte staat.

Heb je de behoefte om te doen alsof je in orde bent als het niet zo is? Wil je dat veranderen?

Als het nuttig was, reageer en deel. Gacias!

Loading...

Leave a Reply